Tür : Gerilim / Korku
Gösterim Tarihi : 28 Ağustos 2009
Yaş Sınırı : +18
Yönetmen : David R. Ellis
Senaryo : David R. Ellis , Eric Bress , Jeffrey Reddick
Görüntü Yönetmeni : Glen Macpherson
Müzik : Brian Tyler
Yapım : 2009, ABD

Oyuncular

Krista Allen (Ally) , Nick Zano (Hunt) , Mykelti Williamson , Shantel VanSanten (Lori) , Bobby Campo (Nick) , Stephanie Honore (Gearhead’s Girlfriend)

Nick ve arkadaşları bir hafta sonu araba yarışı seyretmeye gittiklerinde, gözünün önüne birkaç dakika içinde olacak facia canlandığında arkadaşlarını apar topar toplayıp dışarı çıkartır.

Arkadaşları ne olduğunu anlayamadan Nick’in öngördüğü olaylar gerçekleşir.

Onlar ve orda olması gereken birkaç kişi daha kurtulmuştur. Ama kaderden ne kadar süre kaçabileceklerdir?

Son Durak 4 3D
Oktay Ege Kozak

İnternet aleminde sinema bilgileri için en güvenilir ve popüler site olan The Internet Movie Database’in (Imdb) Son Durak 4 sayfasında “eğlenceli bilgiler” bölümü şu bilgiyi veriyor: Filmde 11 ölüm sahnesi var. Serideki en çok ölüm sahnesi bu bölümde.

Bu noktadan sonra filmin yavan ve tembel teknik detayları hakkında yazabileceğim her hangi bir analitik eleştirinin Son Durak serisinde mantıklı ve ustaca elden geçirilmiş bir senaryo kadar yeri var bu yazıda. Filmde tam 11 ölüm sahnesi var. İşte bu kadar.

İlk üç filmi izleyenler o bölümlerdeki Rube-Goldberg tarzı (Rube-Goldberg’in ne olduğunu bilmeyenler için: http://tr.wikipedia.org/wiki/Rube_Goldberg_makinesi) karmaşık ölüm sahnelerini akla getirsin, her bölümle biraz daha azalan yaratıcılığı bir gıdım daha kıssın ve 11 ile çarpsın. Çarptınız mı? Tamam işte, Son Durak 4 3D: Kafa Karıştırıcı Numaraların İntikamı’nı kafanızda izlemiş oldunuz. Böylece bilet parasına gerek kalmadı.

Filmin hikaye yapısı diğer bölümler ile neredeyse saniyesi saniyesine aynı. Filmi izledikten sonra adını unutun, neye benzediğini bile hatırlayamayacağımız bir genç, nereden geldiği bilinmeyen bir kehanet sonucu aynı oranda kolayca unutulabilir genç arkadaşlarının ölümünü görür.

Uçak, otoyol ve korku treninden sonra kaza şimdi ise Nascar’da geçiyor. Yapımcıların kaza seçenekleri azalıyor. Bir sonraki bölümde Atletik Yürüme Olimpiyatları sırasında ayakkabı bağına takılıp boyunlarını kıran zavallı yürüyüşçülerin hazin ölümlerini izlersek şaşırmayın.

Gördüğü kehanet sonrası arkadaşlarını kurtaran gencimiz (Bu filmde adı Nick olan genç, Bobby Campo tarafından canlandırılıyor, merak eden varsa) ölümün işinin bitmediğini, arkadaşlarının teker teker öldüğünü fark eder. Nick’in kendini ve arkadaşlarını kurtarabilmesinin tek amacı “ölümün planı”nı yenmektir.

Senaryo tembel. Yönetim yavan. Oyunculuğa gelmişken, bahsetmesem olmaz mı? Sıra 3 boyut meselesine geldiğinde ise teorim şu: Bence 3 boyut teknolojisi kötü filmleri daha dayanılır kılmak için yaratılmış. Sonuçta akılda tutalım ki bu teknoloji ilk olarak 50li yılların B filmlerini daha ilgi çekici göstermek, o yapımların ucuz bütçesini ört bas edebilmek için yaratılmış.

Pixar’ın Up filmi gibi kırk yılda zor bulunacak türde bir şaheser için 3 boyut teknolojisi, seyirci ile hikayenin dehası arasında bir engel olmaktan ileriye gidemezken, Son Durak 4 gibi bir yavanlık abidesini gayet izlenilebilir kılıyor açıkçası. En azından kafatasından girip gözden çıkan bir kazığın ucunda oluşabilecek beyin parçalarının üç boyutta neye benzediğini merak ediyorsanız cevabını Son Durak 4’te bulabilirsiniz.

Peki sonuç nedir? 11 ölüm sahnesi. 3 boyut. Bu kadar.

Fragman

kaynak : beyazperde mynet